۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶ - مطالعهای که در نشریه Environment Internationalمنتشر شده است، بر اهمیت فاصله گرفتن از آفتکشهای مرتبط با پیامدهای سلامتی تأکید میکند؛ این موضوع نه تنها برای افرادی که مستقیماً آفتکشها را اسپری میکنند یا در نزدیکی آنها کار میکنند، بلکه برای جوامع مسکونی که در نتیجهٔ «پخش ناخواسته» در معرض این مواد قرار میگیرند، نیز حیاتی است.
محققان دریافتند که قرار گرفتن در معرض سطوح بالای حشرهکشهای از دسته پیرتروئید (Pyrethroid) و ارگانوفسفره (Organophosphate) در فاصله ۵۰۰ متری از محل سکونت، با افزایش خطر ابتلا به دیابت بارداری (GDM)، هم در دورهٔ پیش از بارداری و هم در بازه زمانی سه ماههٔ سوم بارداری، مرتبط است. طبق تعریف مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC): «دیابت بارداری زمانی رخ میدهد که بدن شما نتواند در طول دوران بارداری، انسولین کافی تولید کند. انسولین هورمونی است که توسط پانکراس (لوزالمعده) ساخته میشود و مانند یک کلید عمل میکند تا قند خون را برای استفاده به عنوان انرژی، وارد سلولهای بدن کند.»
این تحقیق تنها به این دلیل امکانپذیر شد که ایالت آریزونا یکی از معدود ایالتهای ایالات متحده است که استفادهکنندگان تجاری و کشاورزی از آفتکشها را ملزم میکند مقدار، نوع و مکان دقیق اسپری کردن (در قالب یک سیستم یکمایل مربعی) را گزارش دهند. فعالان حوزه سلامت عمومی و محیط زیست، از چنین تحقیقاتی برای درخواست از مقامات منتخب خود جهت بودجهریزی دائمی برنامههای فدرال (که پسماندهای آفتکش را در مسیرهای مختلف مواجهه ردیابی میکنند) و همچنین تأکید بر ضرورت پیشبرد مدیریت زمینهای ارگانیک در زمینههای کشاورزی و غیرکشاورزی استفاده میکنند.
روش و یافتههای اصلی این مطالعه
محققان دانشگاه آریزونا و دانشگاه هاروارد با استفاده از مجموعه دادههای قدرتمند «مطالعهٔ محیط پیش از تولد و پیامدهای تولیدمثلی آریزونا (AZ-PEARS) »، دادههای مربوط به شرکتکنندگان واجد شرایط را (مادرانی که دارای تکفرزند بودند، بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰ به دنیا آمده بودند و سابقه گزارششدهای از دیابت نداشتند) استخراج کردند. سوابق استفاده از آفتکشها بر اساس مساحت یک مایل مربع، با استفاده از سیستم نقشهبرداری زمینهای عمومی (USGS) ترسیم شد و محققان با ارجاع متقابل به «محصول هدف» گزارششده در برابر پایگاه داده USDA CropScape، مشخص کردند که کدام کاربردهای خاص در مزارع مشخص، در فاصله ۵۰۰ متری از محل سکونت قرار دارند.
۱۸ ماده مؤثره در سه دسته اصلی بر اساس رایجترین کاربردهای تجاری در آریزونا، تعداد کافی موارد مواجهه و شواهد حاصل از مطالعات سمشناسی که آنها را با اختلال در متابولیسم گلوکز مرتبط میدانند، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نویسندگان گفتند: «ما پنج ماده مؤثره (یعنی دیازینون، فورات، فورماتان هیدروکلراید، اکسامیل و پروپاموکارب هیدروکلراید) را به دلیل تعداد ناکافی موارد مواجهه (کمتر از ۵ مورد) از تحلیل خود خارج کردیم.» با این حال، ترکیبات آفتکش شامل موارد زیر است:
· ارگانوفسفرهها: آسپت، بنسولید، کلرپیریفوس، دیمتوئیت، اتیفون، مالاتیون، تریبوفوس.
· پیرتروئیدها: بتا-سایکلوفلوترین، بیفنترین، سایکلوفلوترین، سایپرمترین، اسفنوالرات، فنپروپاترین، لامبدا-سایهالوترین، پرمترین، زتا-سایپرمترین.
· کارباماتها: کارباریل و متمویل.
محققان ارتباط بین مواجهه با آفتکش و دیابت بارداری را در چهار بازه زمانی کلیدی ارزیابی کردند: پیش از بارداری (T0)، سه ماهه اول (T1)، سه ماهه دوم (T2) و سه ماهه سوم (T3).
یافتههای اصلی عبارتند از:
· مواجهه با ارگانوفسفرهها (آسپت و اتیفون) در سه ماهه سوم بارداری، با افزایش ۳۴ درصدی و ۸۹ درصدی خطر ابتلا به دیابت بارداری (GDM) در مادران در معرض قرار گرفته، مرتبط بود.
· محققان در مورد چندین نوع از پیرتروئیدها (بتا-سایکلوفلوترین، بیفنترین، سایپرمترین و پرمترین) در دوره پیش از بارداری یا سه ماهه اول، نسبتهای خطر بالاتری را مشاهده کردند که بین ۱.۱۷ تا ۲.۱۳ متغیر بود.
· مواجهه با کلرپیریفوس در افراد باردار، با ۳۵٪ افزایش خطر ابتلا به دیابت بارداری در مقایسه با همتایانی که هرگز در معرض این ماده نبودهاند، همراه بود.
· اگرچه دستهها و مواد مؤثره خاص با افزایش خطر GDMهمبستگی دارند، اما مواجهه کلی با آفتکشها (در سطح کل) تفاوت آماری معناداری بین گروههای در معرض (۱٪) و بدون مواجهه (۷.۸٪) نشان نداد.
پوششهای خبری پیشین
پیامدهای مواجهه با آفتکشها از طریق مسیرهای مختلف مسکونی (بلع، تماس پوستی و غیره) با توجه به وفور شواهد علمی مبنی بر اثرات سوء بر سلامت (حاد و مزمن)، نباید نادیده گرفته شود.
محققان در جمهوری چک، گرد و غبار داخل خانه را در ۱۱۶ خانه آزمایش کردند و دریافتند که ۹۳ درصد از خانهها در مناطق شهری و روستایی، حاوی باقیمانده حداقل یک آفتکش پرکاربرد فعلی (CUP) بودند. این مطالعه همچنین نشان داد که باقیماندههای هگزاکلروفن (HCB) و پنتاکلروفن (PeCB) - که محصولات تجزیهشده یا محصولات جانبی برخی از آفتکشهای ارگانوکلرینِ ممنوعشده هستند- در بیش از نیمی از خانههای آزمایششده شناسایی شدهاند. نتایج این مطالعه و تحقیقات قبلی تأیید میکند که آفتکشهای مورد استفاده در فضای باز، راه خود را به داخل خانه باز میکنند؛ امری که منجر به الگوی مواجههای میشود که در زمان ثبت و اجازه ورود آفتکشها به بازار، محاسبه نشده است. نتایج این مطالعه در نشریه Indoor Environmentsمنتشر شده است.
در نمونه قابل توجه دیگر، یک مطالعه جمعیتی در کالیفرنیا که در نشریه BMC Public Healthمنتشر شده بود، نشان داد که «۷.۵ درصد از تمام افراد باردار در کالیفرنیا که در سال ۲۰۲۱ زایمان کردهاند، در فاصله ۱ کیلومتری از مزارع کشاورزی که در طول بارداری آنها از آفتکشهای ارگانوفسفره (OP) استفاده شده، زندگی میکردند…». علیرغم کاهش ۵۴ درصدی در استفاده کلی از حشرهکش عصبی «کلرپیریفوس» در این ایالت بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ (پس از ممنوعیت سراسری این ماده در سال ۲۰۱۶)، محققان دریافتند که در یکی از شهرستانهای کالیفرنیا، «بیش از ۵۰ درصد از افراد باردار در فاصله ۱ کیلومتری از محل استفاده از آفتکشهای ارگانوفسفره زندگی میکردند».
نابرابریهای قابل توجهی از نظر مواجهه بالا با آفتکشها مشاهده شد؛ به طوری که «افراد اسپانیاییتبار/لاتین، جوانان و ساکنان منطقه ساحل مرکزی (که عمدتاً محل کشت میوه و سبزیجات است) بیشترین احتمال را داشتند که در دوران بارداری در نزدیکی محل استفاده از آفتکشهای ارگانوفسفره زندگی کنند». نویسندگان پیشنهاد کردند که «تغییرات نظارتی برای محدود کردن استفاده یا محدود کردن کاربرد در نزدیکی مناطق مسکونی، میتواند مزایای قابل توجهی برای سلامت عمومی و رشد مغزی کودکان داشته باشد».
مروری بر مواجهه اعضای خانواده که در کشاورزی کار میکنند («آلودگیهای انتقالیافته به خانه» یا Take-home residues) نشان میدهد که سطح آفتکش در خانه بین ۲.۶ تا ۳.۷ برابر افزایش مییابد. این دادهها و سایر دادههای مواجهه غیرشغلی در منازل، از «مطالعه سلامت کشاورزی (AHS)» استخراج شده است؛ یک مطالعه آیندهنگر از موسسه ملی سرطان (NCI) و موسسه ملی علوم سلامت محیطی (NIEHS) که بر پیامدهای سرطان و سایر سلامتها در گروهی از کاربران دارای مجوز آفتکش و همسران آنها در ایالتهای آیووا و کارولینای شمالی تمرکز دارد. این مطالعه که در Environmental Advancesمنتشر شد، تحلیل کمّی مواجهه غیرهدفمند و «مختص به ماده مؤثره» را از چندین مسیر مجدداً بررسی کرد. این مسیرها شامل: انتقال از محل کار به خانه، پخش ناخواسته کشاورزی و استفاده مسکونی است. یافتهها تأیید میکنند که هر سه مسیر در مواجهه با آفتکش نقش دارند و بر ماهیت فراگیر آفتکشها در محیط زیست تأکید میکنند.
یک مقالهٔ مروری که در International Journal of Cancer منتشر شد، مواجهه با آفتکشها (بهویژه در مناطق با تراکم بالای محصولات کشاورزی) را به افزایش خطر ابتلا به سرطان در کودکان مرتبط میداند. تیم محققان دانشگاه نبراسکا-لینکلن و مرکز پزشکی دانشگاه نبراسکا، با تحلیل مطالعات اپیدمیولوژیک منتشر شده بین سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۲، نوشتند: «این مرور با بررسی مطالعات اپیدمیولوژیک قدرتمند نشان داد که چگونه مواجهه والدین و کودکان با مواد شیمیایی محیطی میتواند با بروز لوسمی (سرطان خون) و سرطان مغز در کودکان مرتبط باشد.»
نویسندگان خاطرنشان کردند که «با توجه به دوره نهفتگی کوتاه (زمان بین مواجهه و ظهور علائم بیماری) در سرطانهای اطفال، سرطانزایی ممکن است بهطور منحصربهفردی با مواجهه محیطی با شدت بالا و/یا ژنوتیپهای فردی بسیار حساس مرتبط باشد.» آنها افزودند: «استفاده از آفتکشها در محیطهای مسکونی یا کشاورزی، جایی که کودکان بیشتر وقت خود را میگذرانند، خطر بزرگی برای سلامت و رشد جسمانی آنها ایجاد میکند. تفاوت در انواع سرطانهای اطفال، نشان میدهد که عوامل ژنتیکی موروثی اگرچه نقش دارند، اما تفاوتهای جغرافیایی نشان میدهد که احتمالاً عاملی فراتر از ژنتیک، جمعیت جوان را بهطور نامتناسبی تحت تأثیر قرار میدهد.» در همین راستا، مطالعه جدیدی برای اولین بار اثر مواجهه با آفتکشها بر میزان بقای کودکان مبتلا به لوسمی را بررسی کرده است. این مطالعه یک ارتباط آماری معنادار بین مواجهه مسکونی با مرگ موش یا سموم کشندهٔ جانوران جونده (Rodenticides) و افزایش خطر مرگ در کودکان مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد (ALL) پیدا کرد؛ به طوری که حدود ۱۰٪ از کودکان در معرض قرار گرفته، ظرف پنج سال پس از تشخیص فوت کردند. نکته حیاتی این است که دورههای پیش و پس از تولد، بحرانیترین پنجرههای مواجهه بودند.
منبع:
https://beyondpesticides.org/dailynewsblog/2026/09/gestational-diabetes-elevated-in-pregnancies-of-women-exposed-to-pesticides/